To pieniądze mają tyrać na ciebie
Czego nie mówi (zapewne) Twój tata
Artykuł ukazał się w czasopiśmie Profit 11/01 na stronie 124

Bogacze najpierw tworzą aktywa. Biedni i klasa średnia kupują luksusy za swój pot, swoją krew i spadek dzieci.

Jak przytłaczająca większość autorów tego typu poradników, Robert T. Kiyosaki ma wstydliwą słabość. O wiele bardziej przekonująco definiuje problem - według niego: pracując nawet na dobrej posadzie, tyrasz jak osioł, a bogacą się inni - niż jego rozwiązanie. Niemniej nabywca tej książki nie musi się czuć do końca oszukany, gdyż garstkę pożytków z lektury da się od biedy wycisnąć. Na dodatek punktem wyjścia autora jest intrygująca - wydawca zapewnia, że prawdziwa - konfiguracja rodzinna, w której autor miał się znaleźć w dzieciństwie. Otóż wychowywało go dwóch ojców: jeden skończył w biedzie, choć miał znakomite wykształcenie, drugi - zupełnie na odwrót. Mały Robert otrzymywał od tatusiów sprzeczne życiowe wskazówki, co było sytuacją per saldo korzystną, bo dawało do myślenia. "Jeden ojciec miał zwyczaj mówić: <>. Drugi zabronił używania tych słów. Nalegał, bym mówił: " Jeden uważał, że warto się uczyć, żeby dostać kiedyś pracę w dobrej firmie, drugi - aby kiedyś taką firmę kupić. Ten bogaty lubił także powtarzać, że nie pracuje dla pieniędzy, to pieniądze pracują dla niego. Mały wcześnie dokonał wyboru: "W wieku dziewięciu lat zdecydowałem się słuchać bogatego ojca..." To, co dziś radzi z kolei nam, sprowadza się do zalecenia, by najpierw inwestować forsę w rzeczy przynoszące strumienie dochodów, a pierwsze porsche kupić dopiero z zysków. Autor oficjalnie zbił swą fortunę na nieruchomościach, ale rodzi się podejrzenie, że już dawno przerzucił się na sprzedawanie recept na bogactwo.

Mariusz Ziomecki
 

Czytam, czytam i nadziwić się nie mogę, ile mądrości jest w książkach R. Kiyosaki. Szkoda, że nie miałem do nich dostępu 5 - 6 lat wcześniej. To powinna być obowiązkowa literatura osób prowadzących działalność gospodarczą i to jeszcze przed jej rejestracją.

Jacek Krawczyk
 

Jestem pod wielkim wrażeniem tych książek. Nareszcie to, co widziałem jako nie pasujące do siebie klocki, potrafię złożyć w jedną całość. To było jak eksplozja pod czaszką.

Jan Magierowski, Rawa Wyżna